Moeder en dochter verleggen grenzen tijdens de Wildman Run

Ben je fysiek beperkt, dan is een obstacle run niet het eerste waar je aan denkt. Toch is het mogelijk, zo bewees onze Saskia van den Ouden onlangs tijdens de Wildman Run van de Dennis van der Zeijden Foundation en Down2Move. Saskia was jarenlang paralympisch triatlete en verbaasde iedereen met haar prestaties. Inmiddels heeft ze haar professionele carrière afgerond, maar zet ze zich nog steeds actief in voor vrij bewegen en sporten met een beperking. Waarbij ze ook zelf de grenzen van haar kunnen blijft opzoeken.

Je kunt altijd meer dan je denkt

Haar nieuwste uitdaging was als eerste prothesedrager een serieuze obstacle run volbrengen. Samen met teamlid Robert met een armamputatie en haar dochter, onze collega Marit als buddy overwon ze obstakels die ook voor de tweebenige deelnemers zeer uitdagend waren. Het team kwam nat, vies, moe, maar vol adrealine en trots over de finish. Saskia: ‘Het was echt te leuk! Heb bijna alles kunnen doen. Vandaag werd het weer voor me bevestigd; je kunt altijd meer dan je denkt!’. Marit: ‘Wat was dit gaaf om te doen! Supertrots op Robert en mijn moeder die als eerste twee ‘sporters die een stukkie missen’ zoals mijn moeder dat altijd zegt, dit parcours aflegde!’

Hoe was het voor collega Marit om haar moeder hierbij te hebben mogen begeleiden?

Marit: ‘Was een enorm toffe ervaring! Zo knap hoe Robert met een armamputatie en mijn moeder Saskia met een bovenbeenamputatie zo ongeveer alles op het parcours hebben kunnen doen. Het was een pilot om te kijken hoe de baan is voor deelnemers met een functiebeperking. Nou, dat is heel goed uitgepakt, dus volgend jaar kunnen meerdere parateams met een buddy meedoen aan deze obstacle run. Hoe gaaf is dat! Zowel de organisatie van de Wildman run als van Dennis van der Zeijden waren super positief en hebben enorm veel zin in volgend jaar.’

‘Voor mijn moeder was dit een geweldige ervaring. Om te ervaren hoe iedereen wil helpen, hoeveel mensen vol bewondering kijken en aanmoedigen en vooral hoeveel ze zonder hulp of ondersteuning kon doen op eigen kracht We hebben het er de dag erna nog de hele dag over gehad en het was duidelijk hoe trots ze op zichzelf was en hoe vet ze de ervaring vond.’

Het onmogelijke mogelijk maken

‘Op het parcours liepen eigenlijk nergens tegenaan. We kregen alle tijd, niemand had haast en zo wandelden we tijdens deze ‘run’ van obstakel naar obstakel. Daar keken we hoe we het gingen aanpakken. Prothese aan? Of toch uit? Mijn moeders prothese kon, zoals haar orthopedisch adviseur al had aangegeven, overal tegen. Kon mee in het water en in de modder. Bij sommige obstakels was prothese uit beter, dan nam ik hem mee. En als het heel soms toch echt niet lukte, konden we eromheen. Niks moest, alles kon.’

‘Voor mij was de ervaring als buddy was ook geweldig. Tijdens de Wildman Run moet je absoluut niet bang zijn om vies te worden, dat zie je ook wel op de foto’s. Het was een totaal nieuwe ervaring en om dat dan met mijn moeder te doen was heel speciaal. Vanaf klein kind ben ik al gewend dat ze niet kan lopen, tijdens haar zieke periode kon ze met veel dingen gewoon meedoen. De amputatie en haar prothese hebben haar zoveel vrijheid gegeven. Van gewoon mee kunnen doen, zoals naar het strand met ons tot op hoog niveau sporten. En nu deze eigenlijk onmogelijke obstacle run. Deze dag samen te kunnen ervaren is me alles waard. Ik ben supertrots dat ze zoveel heeft gedaan, grenzen heeft verlegd en soms moest toegeven dat iets echt niet lukte. En alles met een big smile. Dat je je in het leven niet moet laten beperken, leeft ze me elke dag voor en tijdens de Wildman Run nog net een beetje meer.’

Ook grenzen verleggen tijdens de Wildman Run? Volgend jaar kan er een grotere groep sporters met een fysieke beperking mee doen aan dit sportieve spektakel.