06-12

Kerstgeschenk voor Tanzania

Dit jaar heeft Livit een bijzonder kerstgeschenk voor haar relaties. Per kerstgeschenk schenken wij een bedrag aan revalidatie ziekenhuis CCBRT in Tanzania. Met deze bijdrage worden in totaal 200 anti-klompvoet braces aangeschaft voor de nabehandeling van klompvoetjes volgens de Ponseti-methode. Zo kunnen wij jonge kinderen weer in beweging brengen en een bijdrage leveren aan hun kwaliteit van leven.

De samenwerking tussen CCBRT en Livit Orthopedie is vastgelegd voor een periode van 3 jaar. Livit ondersteunt dit
revalidatie ziekenhuis met expertise omtrent pro- en orthesen, orthopedisch schoeisel en het opzetten van een winkel voor orthopedische hulpmiddelen.

Het kerstverhaal van Sharaf

Sharaf zit buiten in de schaduw bij the House of Hope, het behandelingscentrum van CCBRT in Moshi. Het zeven maanden oude jongetje ziet er sterk en gelukkig uit zoals andere kindjes van zijn leeftijd. Wat hem anders maakt dan zijn leeftijdsgenootjes is een brace, bestaande uit perfect passende glimmende schoentjes met een stevige stang er tussen om zijn voetjes in de juiste positie te houden. 

Sharaf werd geboren met twee klompvoetjes, echter heeft hij veel geluk gehad. Toen haar vierde kind geboren werd  in het Mawenzi ziekenhuis, herkende Mama Sharaf de afwijking direct van tekeningen die zij had gezien op een auto van CCBRT. Een week na de geboorte nam zij haar zoon mee naar het lokale ziekenhuis en had zij het volste vertrouwen dat de afwijking aan haar zoons voeten verholpen kon worden. Ze had gelijk; vroege diagnose en behandeling is essentieel voor de behandeling van aangeboren afwijkingen. En klompvoetjes kunnen zeer succesvol behandeld worden zonder grote ingrijpende operaties, als je zo vroeg mogelijk met de behandeling begint.
 

Mama Sharaf kende CCBRT omdat ze  zich de bouw van the House of Hope nog kon herinneren en ze was heel blij met de beschikbare behandeling. Sharafs voetjes werden eerst met behulp van gipsen in de juiste positie gemanipuleerd voordat zijn achillespees losgemaakt werd. Op deze kleine operatie volgde drie weken van gipsen, voordat hij zijn schoentjes aangemeten kreeg. De schoentjes met stang zal hij dragen totdat hij gaat staan en lopen. Dan hoeft hij de braceschoentjes alleen nog maar 's nachts aan tot het moment dat zijn voetjes permanent in de goede stand staan.

Met zijn gelukzalige glimlach lijkt Sharaf zich totaal niet bewust van zijn aangeboren afwijking. Mama Sharaf begint te stralen als ze vertelt dat het hele gezin betrokken is met de behandeling. "We zijn niet rijk, wij verbouwen alleen mais," legt zij uit, "maar Sharafs vader helpt heel veel in huis en met de andere kinderen." 
Haar jongste zoon zal het behandelingscentrum blijven bezoeken totdat zijn voetjes volledig in de goede stand staan. Mama Sharaf heeft geen enkele twijfel dat haar zoon een normaal leven zal kunnen leiden dankzij de hulp van CCBRT. Springend op de schoot van zijn moeder, laat Sharaf nog even zien dat hij een actieve toekomst tegemoet kan gaan.

(Alle namen zijn gewijzigd i.v.m. privacy redenen.)